Wim en Line naar Rome

Vanaf 4 juni 2005 zijn Jacqueline Vermeij en Wim Versloot op pad naar Rome. Zij scootert, hij loopt. Vanuit Arnhem gaan zij via Duitsland en Zwitserland naar Italië. Medio september willen zij arriveren in Rome. Tevens lopen zij voor een goed doel: Stichting Bosnische Toekomst, een organisatie die hulp biedt aan Bosnische vluchtelingen in Travnik. Op deze weblog doen zij regelmatig verslag van hun belevenissen onderweg.

29 juni 2005

Heidelberg, here we come!

Het gebied waar we nu vertoeven, is het warmste en droogste gedeelte van Duitsland (wordt ons tenminste verteld door een insider). Met deze hittegolf is dat toch fijn om te weten. De komende dagen wordt in ieder geval een lagere temperatuur voorspeld (of, zoals later zal blijken, alleen iets minder heet, maar vooral erg benauwd).

Op de ochtend van 25 juni worden we al vroeg gewekt door een spetterend onweer. Gelukkig is het droog tegen de tijd dat ik ga lopen. De route die ik volg loopt nog steeds door een glooiend terrein, waar de zon de kleuren van het koolzaad en de klaprozen nog beter doet uitkomen. Met de etappes naar Langwaden en Weinheim achter de rug, heb ik ondertussen zo’n 500 kilometers afgelegd, ongeveer een kwart van de totale afstand naar Rome afgelegd. Als je rest net zo lekker gaat als het eerste stuk.....

Op de rustdag wordt Heidelberg onveilig gemaakt. De stad wordt doormiddel gesneden door de rivier de Neckar. Het oude centrum wordt gedomineerd door de grote burcht die hoog boven de stad opdoemd. De klim naarboven was zeker de moeite waard. Een mooie binnenplaats, het Duits apothekersmuseum en het grootste wijnvat (8 meter hoog) van Europa zijn te bezichtigen.



Het schijnt zelfs dat de vroegere eigenaar van het vat, die altijd wijn dronk, uiteindelijk gestorven is tijdens het drinken van een glaasje water....

Iedereen bedankt trouwens voor de leuke reacties op de weblog. Elke keer als we in het internet-café zitten is het weer spannend om te zien wie er berichtjes heeft achtergelaten. Gaat allen zo door!

Tschuss....

7 Comments:

At 30/6/05 7:11 p.m., Blogger Stichting Bosnische Toekomst said...

Hoi Wim en Jacqueline!

Hemeltjelief, jullie gaan als een speer... al 500 kilometer achter de rug, in de kuiten en in het laatje via de sponsors (ja, ik kan het niet laten ook een beetje in "eigen" zak te rekenen). En wat is het leuk om te lezen over alles wat jullie onderweg tegenkomen en bezoeken.
Die eigenaar van het grootste wijnvat is dus bezweken tijdens of aan het drinken van een glaasje water? Pas maar op Wim, dat je in beweging blijft, dan zal jou niks overkomen tijdens het lopen en, godbetert, voorlopig ook niks tijdens je rustpauzes! Gelukkig heb je aan Jacqueline de beste verzorgster, in alle opzichten.
Is voor haar het achterna-scooteren ook nog steeds leuk en vol te houden?
Tot een volgend bericht, zet 'm op en blijf genieten! Groetjes uit afgekoeld Friesland.

Hans en Jeanneke.

 
At 30/6/05 8:54 p.m., Anonymous Anoniem said...

Ja, daar gaat hij dan, het oefen werpt zijn vruchten af.Heb af en toe wel eens zin een eindje met je mee te lopen, zo maar even voor de lol, maar ik denk dat ik snel bekaf zou zijn. 500KM das de moeite waard kijk maar uit dat je niet te snel gaat.
In ieder geval voorzichtig zijn als je water drinkt, je weet maar nooit. Een dikke zoen maar alweer uit het ondertussen hete Spanje.
Oh ja de kinderen zijn allebei geslaagd.

 
At 1/7/05 9:15 a.m., Anonymous Anne-Marie said...

Hoi lieverds,

Hij gaat goeoeoed!!!En in de tussentijd wordt hier ook niet stil gezeten. Het sponsorbedrag is weer hoger geworden. De stand is nu € 2.427,50. Naast het lopen zijn jullie in ieder geval ook aan het genieten. En dat hoort natuurlijk ook zo! Het is tenslotte vakantie.
Line, nog effies, dan ben je jarig! Zouden er nog cadeautjes zijn voor je??? Hoop het wel!
Blijf allemaal in ieder geval genieten en toi, toi, toi.

Knuffel, Anne-Marie en Noor

 
At 1/7/05 11:50 a.m., Anonymous Jolanda Steve Anne Manon said...

Hallo Wim en Jacqueline,
Heel goed hoe jullie gaan! Nog even en dan komen we langs. Zijn er nog dingen die jullie missen en die we mee kunnen nemen? We wensen jullie nog veel plezier.
Lieve groetjes van
Jolanda, Steve Anne en Manon

 
At 3/7/05 8:21 p.m., Anonymous Anoniem said...

Hé hallo,

Respect hoor, deze prestatie! Ik vind het een fantastisch initiatief en ben onder de indruk van de afstand die jullie nu al hebben afgelegd. Ga zo door (zeg ik makkelijk vanuit mijn luie stoel...). Trouwens een errug sjieke site, leuk om zo de verrichtingen te volgen.

Groetjes Olaf, Dianne en Pim

 
At 4/7/05 11:13 a.m., Anonymous Anoniem said...

Hallo Jacqueline en Wim,

Leuk te lezen dat het allemaal nog goed gaat. Wij zijn net een week terug van Brienz, Zwitserland en het was erg warm, laat staan om te lopen/klimmen. Geweldig dat je het volhoudt Wim! Allebei veel succes toegewenst voor de volgende kilometers en de hartelijke groeten van nicht en aangetrouwde neef Ton en Anita Hickendorff, Amersfoort.

 
At 5/7/05 2:17 p.m., Anonymous Linda said...

Hoi Wim en Jacqueline!
Het is een ritueel geworden, effe jullie site bezoeken tijdens de eerste cappucino van de (zoals altijd vreselijk saaie...) werkdag. Hihi, Wim, je hoort het al, je mist niks hoor bij ARCADIS, behalve ons natuurlijk, en wij jou (snif...). Superleuk om zo lezend een beetje mee te reizen met jullie! Al eens aan gedacht om de verhalen te bundelen? Jullie schrijven er leuk genoeg voor. Maarre, te gek dat je het tot nu toe volhoudt na al je rugperikelen, houwe zo! Heel veel plezier gewenst samen, blijf vooral veel berichtjes en foto's plaatsen, en tot de volgende keer! Groetjes van Linda, ARCADIS

 

Een reactie plaatsen

<< Home