Wim en Line naar Rome

Vanaf 4 juni 2005 zijn Jacqueline Vermeij en Wim Versloot op pad naar Rome. Zij scootert, hij loopt. Vanuit Arnhem gaan zij via Duitsland en Zwitserland naar Italië. Medio september willen zij arriveren in Rome. Tevens lopen zij voor een goed doel: Stichting Bosnische Toekomst, een organisatie die hulp biedt aan Bosnische vluchtelingen in Travnik. Op deze weblog doen zij regelmatig verslag van hun belevenissen onderweg.

27 augustus 2005

Een lekje

Perugia is de hoofdstad van Umbrië, en is groot en levendig. De stad is bekend om zijn universiteit, waar buitenlanders naartoe komen om Italiaans te leren, bij voorkeur in de zomer. Ook wordt hier jaarlijks een fameus jazz festival gehouden.

Het oude centrum bestaat uit fraaie, sfeervolle steegjes, die uit een aaneenschakeling van trappen bestaan. Als wij er op onze rustdag rondlopen, regent het flink, wat de stad een wat somber karakter geeft.

Als we terugkomen op de camping staat er een mooi oldtimertje. Het is een Fiat Balilla, bouwjaar 1932! De auto is eigendom van de vader van de campingbeheerder, en is ook altijd door hemzelf onderhouden.

Achterop de auto zit letterlijk een koffer-bak. Mooi detail is de digitale temperatuurmeter op het dashboard, welke destijds vast niet bij de standaard uitrusting hoorde. Toch geinig zo’n karretje.

Het luchtbed van mijn schoonmoeder blijkt lek te zijn. Helaas is het al donker en we besluiten het luchtbed maar te verplaatsen naar de toiletgebouwen, waar we proberen in het sfeervolle tl-licht het lek te vinden. En zowaar: na een stief kwartiertje speuren vinden we het gaatje. Lijm erop, plakkertje erop, oppompen en klaar is Kees. Oma kan weer slapen.

Vanaf het Lago di Trasimeno loop ik door de Valle Umbria, met de indrukwekkende Monte Subasio aan mijn linkerhand. Tegen deze berg aan is Assisi gebouwd, met de kloosterkerk van St. Fransiscus, hét bedevaartsoord van Italië. Dit gebied is ook een bekende wijnstreek, waarvan de wijnen dezelfde faam hebben als de betere wijnen van Toscane. Uiteindelijk slaan we in Bevagna ons kampement weer op.

Gelukkig heb ik tijdens mijn wandelingen vrij weinig last van honden. Vooraf had ik dit toch iets anders ingeschat. Ik kan mij nog een vakantie in Frankrijk herinneren, waar er om de haverklap een natte neus tegen je kuiten zat. Hier zijn over het algemeen de honden aangelijnd, of zitten achter een hek. Blij toe... (zie foto).

Wijnige groeten uit Umbrië

7 Comments:

At 27/8/05 3:41 p.m., Anonymous Anoniem said...

Hoi Jaqueline en Wim fantastisch wat jullie doen. Wat zul je hier ontzettend leuke herinneringen aan over houden. Zo te lezen is het een groot succes (en voor herhaling vatbaar).Groetjes van willeke en vincent Vis Hoogwerf

 
At 27/8/05 5:39 p.m., Blogger Stichting Bosnische Toekomst said...

And so say all of us !!! (Is all we can say).

De rozen en de krullen gewenst!!!

Jeanneke en Hans.

 
At 28/8/05 1:24 a.m., Anonymous Anoniem said...

He kom nu eindelijk die pizza eens brengen hehe

Groet Pst

 
At 28/8/05 10:45 p.m., Anonymous Anoniem said...

Ha W&J,
Even in de sms stijl blijven, alhoewel dat alweer een poos terug is....... Fantasisch die oldtimer, een ritje op de kofferbak is ook wel wat natuurlijk, enne..... zag de eigenaar er net zo goed uit????(oude cassanova???) Het is zeker weer zwaar he, met al dat lekkers om jullie heen, die flessen zijn natuurlijk niet aan te slepen!!! Wel bij de tent opdrinken, scheelt veel gedoe om in rechte lijn naar de slaapplek te moeten!
Geniet nog met volle teugen zou ik zo zeggen, over een paar weken is jullie grote avontuur alweer voorbij!
hartelijke groet,
Ellen

 
At 29/8/05 10:28 a.m., Anonymous Anne-Marie said...

Hoi Lieverds,

Het blijft gezellig om jullie avonturen te lezen. Dat zullen we straks allemaal wel gaan missen. Het wordt zo'n gewoonte om 's morgens eerst in te loggen op blogspot en te kijken of er weer een stukje bij is gekomen.

Nog effies en dan sta je bij Benedictus. Dan wordt het afkicken op de terugreis in de auto. Vaak stoppen en korte wandelingetjes maken om af te trainen is misschien het beste.

An en Sjaak hebben wel veel geluk met kamperen hè? Nat beddegoed, lek luchtbed, nachtelijk bezoek en zo. Gaat lekker! Ben benieuwd wat het volgende evenement voor hen is.

Geniet nog van de laatste loodjes. Hopelijk zijn die alleen maar leuk en niet zwaar.

Liefs, Anne-Marie en Noor.

 
At 29/8/05 11:36 p.m., Anonymous Astrid said...

Hoi Jacquline en Wim,

Ook ik lees regelmatig jullie reisverslag. Het lijkt me een zware, maar schitterende onderneming. Zowel voor Wim als Jacqueline is het behoorlijk buffelen zo af en toe. Maar wat jullie onderweg allemaal zien en meemaken .... geweldig.
Voor het laatste deel van de reis nog heel veel succes en plezier. Geniet ervan, want de tijd gaat snel. Petje af voor jullie !!

Groeten,
Astrid (Vivare)

 
At 9/3/07 5:28 p.m., Anonymous Anoniem said...

BUY CHEAP SUPER VIAGRA ONLINE AND SAVE 70 % OF MONEY...
Order LOW-COST CIALIS VIAGRA LEVITRA
CREDIT CARDS RATES

 

Een reactie plaatsen

<< Home