Wim en Line naar Rome

Vanaf 4 juni 2005 zijn Jacqueline Vermeij en Wim Versloot op pad naar Rome. Zij scootert, hij loopt. Vanuit Arnhem gaan zij via Duitsland en Zwitserland naar Italië. Medio september willen zij arriveren in Rome. Tevens lopen zij voor een goed doel: Stichting Bosnische Toekomst, een organisatie die hulp biedt aan Bosnische vluchtelingen in Travnik. Op deze weblog doen zij regelmatig verslag van hun belevenissen onderweg.

28 juli 2005

Even bijkomen

De ochtend van 23 juli wordt ik al vroeg gewekt door Max. Hij gaat vandaag naar huis. Vanaf Chiavenna is dat nog niet zo eenvoudig. Het openbaar vervoer zit niet overal zo gedegen in elkaar als in Nederland en het is maar de vraag of hij het in een dag redt.

Jacqueline en ik besluiten niet in Chiavenna te blijven, maar door te gaan naar Colico aan het Comomeer, zodat we daar lekker op een camping kunnen bijkomen. Het betekent wel dat we voor de vierde achtereenvolgende dag een etappe afleggen. Deze laatste valt dan ook niet mee. Jacqueline heeft spierpijn in haar armen van het afdalen met de scooter. Ik heb (voor het eerst) flinke spierpijn in mijn benen.

Wandelen in Italie blijkt toch wel een aparte belevenis, zoniet een cultuurshock. De omgeving is schitterend, maar je loopt veel langs doorgaande wegen, met alle soorten van verkeer. Auto, scooter, fiets en wandelaars allemaal op één weg. Voeg daarbij de Italiaanse rijstijl en af en toe wat onverlichte tunnels en je kunt je voorstellen dat je niet altijd op je gemak loopt. Maar goed, verstand op nul en lopen maar.
In Colico komen we terecht op een gezellige kleine camping, waar we besluiten twee dagen te blijven om uit te rusten. Even gas terug, het waren erg drukke dagen. Jacqueline is ondertussen verkouden, en mijn benen schreeuwen nu ook om een beetje rust. ’s Avonds tegen tienen krijgen we een SMS-je van Max, dat hij het uiteindelijk toch nog gered heeft naar huis. Good for him.


Na de twee dagen rust vertrekken we op dinsdag naar Mandello del Lario (Heeft u ooit één Nederlandse plaatsnaam gehoord die zò goed klinkt?). Deze dag krijgen we ook weer visite. Ellen en Elles, vriendinnen van ons, zijn in de buurt op vakantie en komen ons met een bezoek verblijden. 's Avonds lekker uit eten. Dat is toch wel schitterend hier in Italië. Op elke hoek van de straat kun je voor een redelijke prijs lekker eten. Smullen maar!

Een tegenvaller: Mijn wandelschoenen gaan aan de binnenkant van de hak kapot. Niet zo best voor de hielen. Op de rustdag moeten we maar kijken of we daar een oplossing voor kunnen vinden. Voorlopig maar goed aftapen.

Woensdagochtend wordt ik voor mijn wandeling uit gezwaaid door drie man (vrouw, Ellen en Elles zijn blijven slapen), die nog met wat kleine oogjes voor de tent zitten. Het is vandaag niet alleen heet, maar ook nog eens erg benauwd. Na een kilometer lopen heb ik het zweet alweer op mijn rug staan. Het eerste stuk tot aan Lecco loop ik weer langs de doorgaande weg. Het tweede gedeelte over een onverhard pad door een natuurgebied, een oase van rust. De tegenstelling kan vandaag niet groter. Op de terugweg naar de camping, achterop bij Jacqueline op de scooter, lijkt het wel of er iemand met een grote fohn voor ons rijdt, en de warme lucht in ons gezicht blaast. Eenmaal op de camping snel stil gaan zitten, elke beweging is teveel.

Klamme groetjes van Wim en Jacqueline

6 Comments:

At 28/7/05 2:39 p.m., Blogger Stichting Bosnische Toekomst said...

Omdat wij nu een paar erg drukke dagen krijgen, voordat we op 1 augustus naar Travnik gaan, meld ik ons nu vast af. Na vandaag waarschijnlijk de eerste twee weken geen peptalk en woorden van bewondering van ons meer voor jullie beiden + wie onderweg aanhaakt.
Als we in Travnik zijn, zullen we hemelhoog opgeven over jullie en de voettocht. Het is voor de Samacki Dom-bewoners een geweldige opsteker, te weten dat jullie ook bijdragen aan de verbetering van hun leefomstandigheden.

Voorlopig maar weer veel plezier en succes gewenst en tot later!

Hans & Jeanneke.

 
At 28/7/05 6:24 p.m., Anonymous Jacky said...

Hallo Wim en Jacqueline,

Met enige regelmaat kom ik even een kijkje nemen op jullie website en lees ik met genoegen over jullie reis. En elke keer met stijgende bewondering! Ik wens jullie nog heel veel plezier met de kilometers die jullie nog voor jullie hebben liggen! Geniet ervan, want de tijd en de kliometers vliegen voorbij (in ieder geval voor mijn gevoel).

Groetjes

Jacqueline de Both

 
At 29/7/05 6:32 p.m., Blogger Karin said...

Hoi Wim en Jacqueline

na mijn 2 weken vakantie neem ik even de tijd om jullie belevenissen te lezen. Ik ben er nog niet helemaal doorheen, maar ik ben nu al onder de indruk van jullie belevenissen en de voortgang. Ik wens jullie vanuit een regenachtig en zeer klam Nederland nog heel veel succes toe met de nog af te leggen kilometers. Wim, ik denk toch dat je aan nieuwe schoenen moet gaan denken. Maar, niet de oude weggooien.

Ik lees nog even verder en volg jullie op de voet (virtueel dan wel).

 
At 1/8/05 9:13 a.m., Anonymous Anne-Marie said...

Hoi lieverds,

Het vordert allemaal lekker. Jullie liggen zelfs voor op schema, of heb ik dat verkeerd?
Zoals je al hebt kunnen lezen, worden de bewoners van Samacki Dom zeker de komende weken weer goed bijgepraat over jullie tocht.
En ook natuurlijk de vrienden en kennissen die niet altijd de kans hebben om in te loggen.
Worden jullie al moe van al de lof die jullie wordt toegezwaaid? Lekker allemaal over je heen laten komen, want we houden daar toch niet mee op. En jullie verdienen het.
Hoop dat de verkoudheid en de nieuwe schoenen verder geen problemen meer hebben gegeven.
Woensdag zal ik je Pa van je kussen hoor, Lien. Dan ga ik ook uit eten - in Wekerom!

Hou je haaks en geniet!!!

Liefs, Anne-Marie en Noor

 
At 1/8/05 12:03 p.m., Anonymous De Sponsor Manager van Wim en Line said...

BELANGRIJK NIEUWS !!!

De stand van de sponsoring is nu
€ 2537,50 !!!!

Op naar de € 3.000,00.

U kunt nog steeds meedoen !!!!

Aanmelden? Zie formulier op de webpagina.

 
At 1/8/05 4:08 p.m., Anonymous yvonne said...

Hoi lievies
Nou mijn respect stijgt iedere dag meer voor jullie want wat een uithoudingsvermogen..
Ik hoop Line, dat je verkoudheid gauw over is.
Nou willem succes met de nieuwe schoenen en dat ze maar net zo lekker mogen lopen als die andere,jammer dat ie het niet naar rome halen.maar jullie zeker wel.
Succes sterkte en veel plezier
En line we zullen je vader extra verwennen woensdag.
Dikke kus voor jullie
Alwin en Yvonne en Adam

 

Een reactie plaatsen

<< Home