Wim en Line naar Rome

Vanaf 4 juni 2005 zijn Jacqueline Vermeij en Wim Versloot op pad naar Rome. Zij scootert, hij loopt. Vanuit Arnhem gaan zij via Duitsland en Zwitserland naar Italië. Medio september willen zij arriveren in Rome. Tevens lopen zij voor een goed doel: Stichting Bosnische Toekomst, een organisatie die hulp biedt aan Bosnische vluchtelingen in Travnik. Op deze weblog doen zij regelmatig verslag van hun belevenissen onderweg.

30 augustus 2005

Kattenmepper

Mijn schoonouders hadden afgelopen vrijdag bezoek. Midden in de nacht was er een kat hun tent ingeslopen, en deze sprong doodleuk bij mijn schoonvader op zijn buik. Die schrikt zich natuurlijk gek (mijn schoonvader natuurlijk) en haalt uit met zijn vlakke hand. Minoes vliegt (waarschijnlijk met flinke hoofdpijn) onder het bed van mijn schoonmoeder de tent uit. Ook mijn schoonmoeder zit vervolgens met gierende hartkleppen rechtop in bed. Nadat ze beiden wat zijn bijgekomen, proberen ze maar weer wat te gaan slapen. Dit lukt vooral bij mijn schoonmoeder slecht. Bij elk geluidje denkt ze dat de “Veluwse poema” de tent insluipt. ’s Ochtends blijkt dat niet helemaal onterecht. Minoes zit weer in de tent, te wachten op de volgende oplawaai...


De rustdag wordt weer cultureel ingevuld. Als eerste gaan we naar Santa Maria degli Angeli. In deze plaats staat het oorspronkelijke kapelletje waar St. Fransiscus gestorven is. Later is hier (letterlijk) een enorme basiliek omheen gebouwd, in grootte de zevende in de Christelijke wereld. Op het plein voor de basiliek is het een toeristische kermis, met souvenirwinkeltjes die allerhande prullaria verkopen. Heeft iemand nog een plastic St. Fransiscus nodig?

Daarna naar Assisi en Spello. Twee leuke kleine plaatsjes, met mooie pleinen, nauwe steegjes, en vooral ook veel toeristen. Maar het is wel schitterend allemaal (zie foto’s).

Als je in Italië langs een begraafplaats loopt, heb je af en toe het idee dat je langs een vakantiepark loopt, er staan namelijk allemaal huisjes op. Als je wat beter kijkt zie je dat het tombes zijn met familiegraven, de één nog mooier dan de ander.

Alle overledenen van een familie worden in deze tombes bijgezet. Je zal maar een hekel hebben aan je familie; leg je het loodje, ben je nog tot in den eeuwigheid met ze opgescheept...

Op mijn tweede wandeldag, tijdens een pittige beklimming, kom ik twee bekenden tegen. Het zijn onze Trasimeense toiletgebouwvrienden, die met de fiets Umbrië onveilig maken. Ze zijn onderweg naar dezelfde camping als waar wij overnachten, in Spoleto. Hopelijk kunnen we nu gewoon buiten zitten, zonder regen.

Rome begint ondertussen in zicht te komen! Vanaf Spoleto gaan we nu in (relatief) rechte lijn naar ons einddoel toe. Met wandelen ben ik nu tot Aquasparta, wat betekent dat er nog (maar) 150 wandelkilometers zijn af te leggen. Als het goed is nog ruim een week en we kunnen zwaaien naar de paus (alstie-er-is).

Groeten van JAWS en poes Minoes

2 Comments:

At 30/8/05 1:22 p.m., Anonymous Anne-Marie said...

Hallo allemaal,

Onvoorstelbaar hoor, dat jullie nu al bijna in Rome zijn en dat scooterend en lopend! Nog zo'n vijf etappes van de 65!
En als rechtgeaard sponsormanager hoor ik de kassa steeds harder rinkelen.

Voor alle geïnteresseerden: Op de site van de Stichting Bosnische Toekomst staat een nieuw reisverslag. Hier blijkt weer uit hoe hard de hulp nodig is en hoe dankbaar alle mensen zijn voor alles wat voor hen kan worden gedaan.
We hebben de € 3.000,- nog niet gehaald. Zou dat nog gaan lukken? Want dat betekent wel een goed onderdak voor een of meerdere gezinnen!!!

Hopelijk blijven An en Sjaak vanaf nu verder vrij van alle mogelijke en onmogelijke ongemakken.

En op naar Rome dus!

Heel veel liefs van Anne-Marie en Noortje

 
At 30/8/05 1:34 p.m., Blogger Stichting Bosnische Toekomst said...

Die Minoes! Franciscus hield van de dieren en sprak met ze, dus ik denk dat Assisi voor haar "the place to be" is!! Dat het nou net in de tent van je schoonouders moet zijn...
Ik denk, nee ik weet zeker, dat jullie iets bijzonders uitstralen, iets Franciscusserigs misschien?

Als jullie straks in Rome komen, moet Benedictus echt zorgen, dat hij thuis is, rode loper uit etcetera. Jullie verdienen een onthaal van jewelste en wie kan dat beter bieden, dan de topman in katholiek Rome?
Wij katholieken ( alleen zijn wij niet zo Rooms als de Paus ) hebben wel iets met Franciscus. Hans en ik zijn getrouwd in de Franciscuskerk in Groningen en een van onze kinderen heeft Franciscus als een van zijn doopnamen.
Doe mij eigenlijk maar een Franciscus - aandenkentje. Kan dat?

Veel plezier en succes gewenst voor het laatste stuk.

Jeanneke en Hans.

 

Een reactie posten

<< Home